Her yaz yapılan klasik uyarıları yeniden hatırlatmak istiyorum. Çok sıcaklarda köpeğinizle yürüyüşe çıkarken, sabah erken veya akşam saatlerini seçin. Hayvanlarınızı araba içinde bırakmayın, Çok mecbur kalırsanız camları iki parmak aralık bırakın. Isı çarpması sonucu can sıkıcı durumlar yaşayabilirsiniz. Denize girdikten sonra mutlaka suyla durulayın. Sık yıkamanız gerekirse hypoalerjik şampuanlar kullanın. Uzun kulaklı köpeklerin kulaklarına su kaçmamasına özen gösterin. Bırakın köpekleriniz kendisi suya girsin, siz onu zorla suya atmayın. Uzun tüylü köpekler ve kedileri tıraş ettirmekte büyük fayda vardır. Çok daha rahat yazı geçirebilirler. Yağlı ve bol kalorili ev yemeklerinden kaçının. Alerjiye yatkın olanlar kuzu etli mamalarla beslenirse daha faydalı olacaktır. İştah, sıcak havalarda azalır, aklınızda olsun.

Yaz aylarında en çok karşılaşılan birkaç önemli noktayı yazmak amacıyla masa başına oturmuşken, aklıma başka konular geldi ve yazamadan geçemedim. Sıcak yaz aylarının değişmez manzaraları sokaklardaki dili bir karış dışarıda dolaşan hayvanlar… Belki de çoğu insanın düşünmeden geçtiği, hatta görmediği, sokakta yaşayan kediler, köpekler, kuşlar… Ortalama sıcaklığın 30 derecelerde seyrettiği bu günlerde oldukça sıkıntı içindeler. Çünkü ortalıkta su yok. Sıcak havalara bir de İstanbul’un kronik su sorunu eklenince tablo kötüleşiyor. Yiyecek bir şeyler bulmak için sürekli yuva edindikleri yerlerin dışında olmak durumundalar. Bazıları, özellikle de kediler, ya doğurdu ya da gebe… Bu durumlarını daha da zorlaştırıyor. Yetişkin hayvanlar biraz daha şanslıyken, yavruların durumu iç açıcı değil…

Çözüm aslına bakarsanız kolay. Herhangi bir kap içine köşelere, görüntüyü kirletmeyecek yerlere su bırakmak. Birileri gelir ve oralardan su içer nasılsa. Bir kap su bizim için önemsizdir ancak başka canlılar için hayati olabilir.

Bir diğer önemli konu da yazın alınan ev hayvanları. Şimdi havalar uygun, balkonlar bahçeler açık, yazlıklar müsait. Okullar kapalı, sınavlar bitmiş durumda yani başka şeylerle uğraşmak için vakit de var, ortam da hazır. Ne zamandır çocuklar da bir köpek istiyordu, çiş-kaka da sorun olmaz. Bahçe balkon her dakika açık zaten…

Her fırsatta hem söylerim hem yazarım, alınan köpekler-kediler oyuncak değildir. Sevgileri, korkuları, sevinçleri, üzüntüleri, alışkanlıkları olan canlılardır. Ömürleri de okullar açılana kadar değildir. Yaklaşık 14-15 yıl, hatta daha fazla yaşarlar. Üstelik bu yaşamları boyunca da sizin bakım ve ilginize gereksinim duyarlar. Kış geldiğinde de yürüyüşlere çıkılacağını, oyunlar oynanacağını unutmayın lütfen.

Güneydeki yazlık mekanlar kış geldiğinde, çocuklar heveslerini alsın veya mutlu aile tablosunu tamamlasın diye alınmış onlarca köpek-kedi ile dolar. Üstelik yazın faaliyette olan lokanta, restoran gibi yerler, kış aylarında çoğunlukla kapalıdır ve onlar yiyecek sıkıntısıyla boğuşmak zorunda kalırlar…

Biraz empati yapalım… Gurupla beraber küçük bakım odasında yaşarken,  birileri size yepyeni bir ev veriyor. Size sevgi, ilgi, şefkat gösteriyor. Siz de onları bir hayli seviyorsunuz, onlar için her şeyi yapacak kadar… İşler gayet iyi giderken, kendinizi huzurlu ve güvenlikte hissederken, birden kendinizi sokaklarda buluyorsunuz. Çevrenizde kimse yok, yiyecek yok, su yok, yalnız ve çaresizsiniz…

Siz ne hissederseniz, o hayvancıklar da aynını hissediyor. Sakın unutmayın…